Alles tegelijk

Ik weet niet of het een typische valkuil is voor zzp’ers, maar ik heb nogal eens last van het allestegelijk-syndroom. Dat houdt in dat er een plan in mijn hoofd groeit, als een boom, en aan dat plan ontspruiten vervolgens zo veel miniplannetjes dat ik uiteindelijk met een half oerbos in mijn hoofd rondloop. Gevolg: ik zie door de bomen het bos niet meer.

Iets te veel beeldspraak? Ik geef een voorbeeldje. Tegen het einde van dit jaar realiseerde ik me dat ik alweer ruim drie jaar zelfstandig opereerde en dat het tijd was om de balans op te maken. Wat had ik allemaal gedaan, en wat waren de leuke en minder leuke dingen? En belangrijker: waar wilde ik heen? Welke ambities wilde ik in de komende jaren realiseren? In dat proces kwam ik erachter dat mijn bedrijfslogo en website toe waren aan een opknapbeurt. Zie hier het ontspruiten van miniplan 1! Maar goed, tot zo ver was alles nog redelijk onder controle.

Ik had het oneindige geluk dat ik een klus deed voor Autobahn en dat zij mij aan een prachtig nieuw logo, beeldmerk en the whole shebang wilden helpen. So far so good! Ook een nieuw websiteontwerp was in overleg met hen snel gevonden, en de technische uitvoering ervan liet ik over aan B2BSeen.

Maar net toen ik dacht dat miniplan 1 maar een klein blaadje aan mijn boom zou blijven, groeide het uit zijn voegen. Want ik wilde dan ook gelijk nieuwe visitekaartjes, die ik met de kerstkaarten mee naar mijn zakenrelaties kon sturen. En dan zou ik tegelijkertijd de website lanceren met logo en alles erop en eraan.

Dat lukte natuurlijk niet, want visitekaartjes groeien niet aan bomen. Die moet je ook netjes laten ontwerpen en drukken. En als ik alle kerstkaarten voor de feestdagen op de deurmatten van mijn klanten wilde hebben, moest niet alleen B2BSeen zich in een onmogelijke bocht wringen, maar ik ook. Want ik wilde mijn site dan natuurlijk wel met vernieuwde content vullen!

Toen realiseerde ik me dat je als zzp’er je eigen tempo bepaalt en dat je je eigen lat legt. Gelukkig helpen mijn collega-zzp’ers me er af en toe aan herinneren dat ik hem niet te hoog moet leggen: “Dit gebeurt mij ook altijd! En guess what? Je hóeft niet alles tegelijk! By the way, dit zou echt een top onderwerp zijn voor een blog.”*

Zo gezegd, zo gedaan. Bijsnoeien van mijn bomen doe ik niet, want ik weet nog niet zo goed hoe. Dus laat ik ze welig tieren en pluk er af en toe iets vanaf. Tijdens het typen van dit stuk heb ik alweer duizend miniplannen gekregen om op dit verhaal verder te bloggen, maar ik probeer ze lekker te laten hangen waar ze hangen, voor een volgend blog.

*Dank je wel, Mireille Wortel!



One Comment

  1. Petra wrote:

    Dit is zó herkenbaar! Ik ontdek net je (vernieuwde) website, en vind hem mooi! Je site en schrijfsels activeren bij mij ook weer allerlei radartjes en nieuwe takjes aan de bomen. En er stonden al zoveel bomen in mijn bos 😉 Bedankt voor de inspiratie! En ik ga je andere blogs ook nog even bijlezen.

Geef een reactie